Dromen waarmaken, vrijheid vinden – Mondiale vraagstukken


Mening door Sonya Baard (New York)Donderdag 8 februari 2024Inter Press Service

Links: Rocky Dawuni, zanger en UNEP Goodwill-ambassadeur, promoot de SDGs. Krediet: VN-foto/Mark Garten.

Rechts: Tendayi Achiume, speciaal rapporteur voor hedendaagse vormen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid, informeert journalisten. Krediet: VN-foto/Loey Felipe.
Als ze in hun kracht staan, kunnen mensen van Afrikaanse afkomst een verschil maken!

Plotseling, acht nachten om precies te zijn, transformeerden de met een Emmy Award bekroonde Roots de racistische smet ‘Ga terug naar Afrika’ in een oproep tot actie, een kans voor Afro-Amerikanen om hun gestolen erfgoed terug te winnen.

Terug naar Afrika

Bijna veertig jaar na de release van Roots ging Diallo Sumbry naar Ghana om spirituele discipline te zoeken. “In eerste instantie kwam ik om manifestatie en traditionele Afrikaanse wetenschap te bestuderen”, zei de in Washington DC gevestigde ondernemer.

Credit: Diallo SumbryDe VN heeft van 2015 tot 2024 het Internationale Decennium voor Mensen van Afrikaanse Afkomst uitgeroepen om de erkenning, gerechtigheid en ontwikkeling van Afrikaanse nakomelingen wereldwijd te bevorderen. Via verschillende programma’s, evenementen en bewustmakingscampagnes wil het decennium een ​​platform creëren voor dialoog, begrip en positieve verandering in de levens van mensen in de diaspora. Africa Renewal, een VN-publicatie, publiceert ‘In Search of Long-Lost Identities’ – een vierdelige serie die de reizen belicht die Afro-Amerikanen maken om zich opnieuw te verbinden met Afrika – het continent dat hun voorouders hun thuis noemden.

Tijdens een reis in 2016 ontving de heer Sumbry de profetie dat “als ik naar Ghana zou verhuizen en zou besluiten hier zaken te doen, het goed met mij zou gaan. Ik zou mijn levensmissie vervullen en Ghana zou mijn spirituele thuis zijn.”

Een tiental reizen later merkte hij dat hij die profetie vervulde door mensen in de Afrikaanse diaspora opnieuw met het Afrikaanse continent te verbinden.

Als mede-architect van Ghana’s “Jaar van Terugkeer” hielp de heer Sumbry een internationale campagne te faciliteren voor de 400-jarige herdenking van de eerste gedocumenteerde aankomst van tot slaaf gemaakte Afrikanen in Amerika in 1619.

Met ruim 1,1 miljoen internationale bezoekers zou de terugkeer volgens de Ghana Tourism Authority de geschiedenis in kunnen gaan als de grootste transatlantische Afrikaans-Amerikaanse thuiskomst in de geschiedenis.

“Het ‘Jaar van de Terugkeer’ heeft het Afrikaanse toerisme veranderd,” zei de heer Sumbry.

In 2020 evolueerde de campagne ‘Jaar van de Terugkeer’ naar ‘Beyond the Return’, het tienjarige initiatief van de toeristische autoriteit. “Overal waar je komt, praten mensen over de diaspora”, merkte de heer Sumbry op. “Het heeft iets teweeggebracht, en de impact ervan zullen we waarschijnlijk de komende jaren niet in volle omvang kunnen zien.”

Uitstel van racisme

Iedere persoon van Afrikaanse afkomst zou het continent minstens één keer in zijn leven moeten bezoeken, aldus de heer Sumbry, die reizen regelt via zijn bedrijf, de Adinkra Group, waar hij president en CEO is.

“Deze ervaring kan Afro-Amerikanen een hoog niveau van vrijheid bieden”, zei hij. “Er is hier geen racisme zoals we dat in Amerika zien. Je bent hier meer geworteld. Je kunt je geest en je voorouders voelen. Je mag zijn wie je bent.”

Zijn inspanningen kunnen de naam Sumbry op de lijst plaatsen van historische figuren die voorstander waren van ‘Back-to-Africa’-bewegingen. Hij zou zich in uitstekend gezelschap bevinden.

In 1815 twijfelde scheepsmagnaat Paul Cuffe uit Massachusetts of hij tijdens zijn leven rassengelijkheid zou bereiken. De filantroop overtuigde 38 andere Afro-Amerikanen om zich in Sierra Leone te vestigen, en hij financierde hun hervestiging daar.

Volgens de White House Historical Association wordt aangenomen dat de heer Cuffe de eerste succesvolle Back-to-Africa-beweging in de Verenigde Staten heeft geleid; zijn inspanningen dienden als inspiratie voor de American Colonization Society, opgericht in 1816 om Liberia te vestigen en Afro-Amerikanen daar te hervestigen.

Een eeuw later verhuisde de in Jamaica geboren Marcus Garvey naar New York City en moedigde Afro-Amerikanen aan om aan boord van schepen van zijn Black Star Line te gaan voor de reis terug over de Atlantische Oceaan.

De Ghanese president Kwame Nkrumah liet zich inspireren door de aan Harvard opgeleide pan-Afrikaanse geleerde WEB Dubois, die in 1909 medeoprichter was van wat Amerika’s langstlopende burgerrechtenorganisatie zou worden, de National Association for the Advancement of Coloured People (NAACP).

Volgens de Constitutional Rights Foundation deed de heer Dubois afstand van zijn Amerikaanse staatsburgerschap en werd hij staatsburger van Ghana, waar hij zijn laatste dagen doorbracht. Hij rust in vrede in een museum dat naar hem vernoemd is in Accra.

In het begin van de jaren zestig woonden dichteres Maya Angelou en haar zoon ook in Ghana, tussen bijna tweehonderd Afro-Amerikaanse expats die zij de ‘revolutionaire terugkeerders’ noemde.

“Wij waren zwarte Amerikanen die in West-Afrika woonden, waar – voor de eerste keer in ons leven – de kleur van onze huid als correct en normaal werd geaccepteerd”, schreef mevrouw Angelou in haar autobiografie, All God’s Children Need Traveling Shoes.

Tot op de dag van vandaag vinden de gevoelens van mevrouw Angelou weerklank bij Afro-Amerikaanse moeders die besloten hebben naar het moederland te repatriëren.

Vrede van thuis

In het Amerikaanse bedrijfsleven werkte Ashley Cleveland aan haar droombaan in de techsector met een leidinggevende titel en een lucratief salaris, terwijl het management haar behandelde alsof ze een rol als administratief assistent vervulde.

‘Zwarte vrouwen worden in bedrijven opgenomen en in eerste instantie worden ze gevierd’, zei de inwoner van Boston. “Dan ondergaan ze al deze micro-agressies, en uiteindelijk worden ze losgelaten.”

Na drie ontslagen in vijf jaar ging ze naar een behandelcentrum voor psychotherapie, maar ontdekte dat het vol zat met andere zwarte vrouwen op hoog niveau met soortgelijke verhalen. Ze nam een ​​jaar de tijd om haar leven opnieuw in te richten: ze verruilde bezoekende psychiaters en het gebruik van voorgeschreven medicijnen voor het maken van wandelingen en wandelen op de stranden van Tanzania in Oost-Afrika.

Aanvankelijk twijfelde ze of ze bij de geboorte van haar eerste kind naar het buitenland moest verhuizen. Onlangs verhuisde de moeder van twee kinderen naar Johannesburg.

Wij waren zwarte Amerikanen die in West-Afrika woonden, waar … de kleur van onze huid als correct en normaal werd geaccepteerd.

Als ze niet werkt als hoofd groei voor BrandUp Global, herhaalt ze mevrouw Angelou als ze andere Afro-Amerikaanse gezinnen vertelt waarom ze naar het continent moeten verhuizen. “Ik leg de voordelen uit die het zwarte kinderen biedt om in samenlevingen te leven waar hun huidskleur geen probleem is.”

Mevrouw Cleveland, wier kinderen Zulu en Kiswahili leren op de basisschool, zei dat ze in het buitenland beter ontwikkeld en intellectueel uitgedaagd zijn. “Ze hebben een betere jeugd. We zijn er niet langer bang voor dat we ze naar school sturen en ons afvragen of ze wel veilig terug zullen komen.”

Ik heb hier een gevoel van vrede. Hier ben ik een betere moeder.

Op de vraag of ze plannen had om naar huis terug te keren, antwoordde ze: “Waar? Amerika? Ik heb hier een gevoel van vrede dat ik niet zou moeten opgeven. Wij zijn niet bang dat we door de politie worden aangehouden. Ik werk niet meer met die angst als ouder. Hier ben ik een betere moeder.”

Voor mevrouw Cleveland is Afrika haar thuis.

Sonya Beard is een schrijver en docent gevestigd in New York.

Bron: Africa Renewal, Verenigde Naties

IPS VN-bureau

Volg @IPSNewsUNBureau
Volg IPS News UN Bureau op Instagram

© Inter Press Service (2024) — Alle rechten voorbehouden. Originele bron: Inter Press Service

Waar nu?

Laatste nieuws

Lees de laatste nieuwsberichten:

Bewezen vectorbestrijdingsinterventies die nodig zijn om malaria-infecties in Afrika tegen te gaan Donderdag 08 februari 2024Revolutionaire terugkeerders: dromen waarmaken, vrijheid vinden Donderdag 08 februari 2024Is Anti-Woke een grassroot-beweging? Donderdag 08 februari 2024Belichaamt de geest van de draak Donderdag 08 februari 2024De Veiligheidsraad debatteert over de nieuwe regels van Kosovo inzake de Servische munt Donderdag 08 februari 2024Kort wereldnieuws: update van de kerncentrale van Oekraïne, reactie op de overstromingen in DR Congo, impact van Amerikaanse terrorismeaanduidingen Donderdag 08 februari 2024Gazanen ‘hebben geen huizen – en ze hebben geen hoop’: VN-chef Donderdag 08 februari 2024Verhalen uit het VN-archief: de grootste momenten in de geschiedenis van de VN Donderdag 08 februari 2024Gaza ‘bufferzone’ mogelijke oorlogsmisdaad: VN-mensenrechtenchef Donderdag 08 februari 2024Gazanen ‘geplaagd door honger, ziekte en dood’ waarschuwt de hoogste hulpfunctionaris van de VN Donderdag 08 februari 2024

Link naar deze pagina vanaf uw site/blog

Voeg de volgende HTML-code toe aan uw pagina:

Revolutionistische teruggekeerden: dromen waarmaken, vrijheid vinden, Inter Press Service cite>, donderdag 8 februari 2024 (gepost door Global Issues)

…om dit te produceren:

Revolutionist Returnees: Fulfilling Dreams, Finding Freedom, Inter Press Service, donderdag 8 februari 2024 (gepost door Global Issues)



Source link


Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *